De gedaanteverandering van Jezus Christus verwijst naar een specifieke gebeurtenis in het leven van Jezus, zoals beschreven in de Bijbel. Volgens het evangelie van Matteüs, Markus en Lucas nam Jezus zijn drie belangrijkste discipelen, Petrus, Jakobus en Johannes, mee naar een hoge berg om te bidden.
Tijdens het gebed werd Jezus’ uiterlijk veranderd en werd zijn gezicht helder als de zon en zijn kleren werden wit als licht. De discipelen waren geschokt door wat ze zagen en hoorden een stem uit de hemel die zei: “Dit is mijn geliefde Zoon, in wie Ik mijn welbehagen heb; luister naar Hem!”
Deze gebeurtenis wordt gezien als een bevestiging van Jezus’ goddelijkheid en zijn relatie met God de Vader. Het wordt ook gezien als een voorafschaduwing van de opstanding en glorie van Jezus na zijn dood en opstanding.
De gedaanteverandering van Jezus wordt vaak afgebeeld in de christelijke kunst en heeft een belangrijke plaats in de christelijke liturgie, zoals in de viering van het feest van de Transfiguratie op 6 augustus in de oosters-orthodoxe en de rooms-katholieke kerken.